Girdap

Tüm bedenimi alaşağı eden zamansızlığı kustum,
Kaybolmuş umutsuz ruhumun girdabında…
Bir kez daha çığlıkların ortasında kalmak istiyorum,
İnsanların vahşi, korkak ve boş bakan gözlerinde…

Belirsiz bir boyutta aşık olduk yine
Hiç var olmayan kontrolün gözetiminde…
Son olarak, kaybedilmişleri de kaybettik
Düğüm düğüm kandırılmış inançlarda…

Küçük çocuk hissediyor musun?
Yok olup yanacağın tünelin soğukluğunu…
Annenin sessiz çığlığını duyuyor musun?
Hayal döngüsünün sahte gerçekliklerinde…

Kilidini açmak mümkün mü dokuzun?
Girdap deliğinin merkezine teslim olarak…
Üç kez haykırdın sebebini,
Asla öğrenemeyeceğin mahvoluşların…

Yeniden aşık olduk tüm şehvetle,
Kanlı pençeleri geçirerek kalplere…
Farkında olmadan yakınsadık yine teke,
İzlediğimiz yolun sonsuz melodisinde…

Çocuk neden duruyorsun?
Böyle başaramazsın, kazanamazsın…
Nereye sakladın gülümseyen gözyaşlarını?
Seni mahvedecekleri kutsayamazsın böyle…

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Twitter
Visit Us
LinkedIn
Share
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.