Aynalar

Ölen kelebeğin kanadından savrulan, son toz taneleriyim

Gecenin karanlığında akan kan ve gözyaşı taneleri gibi…

***

Bedenleri ve ruhları titreten sessiz çığlıklarım ben

Yetim bir çocuğun gözlerindeki delilik gibi…

***

Yüzleri gülümseten, kalpleri okşayan ve ruhu vahşileştiren yalanlar oldum

Kalabalıkların içinde akış yönüne ters gidenler gibi…

***

Umutsuz bir hastanın kanında dolaşan ağrı kesiciyim

Mutluluk, ölüme varmayı uzatmakmış gibi…

***

Ulu ağaçların dallarından yere düşen yapraklarım ben

Gidişatı değiştirememesine rağmen önemliymiş gibi…

***

Kini, acıyı, mutluluğu, heyecanı ve hüznü yansıtan, paramparça ayna oldum

Sonsuzluk içinde sonu görüyormuş gibi…

***

Gözlerindeki kendi girdabımda kaybolup aşka kavuştum

Bu dünyada, anlattıklarımın hiç biri yokmuş gibi…

***

Aynadaki yansımamı, seni, görününce yelkovan ve akrep durdu

Zamansızlık ve sonsuzluk senmişsin gibi…

Please follow and like us:
RSS
Follow by Email
Twitter
Visit Us
LinkedIn
Share
Instagram

5 thoughts on “Aynalar

  1. Deniz yazdigin bu dizelerin beni boylesine yakaliyor olmasi beraber buyudugumuzun bir kaniti gibi, birbirimizin dilini anlatiyor, birbirimizi anliyor gibi. Ruhuna saglik.

  2. Ben de çok beğendim Deniz. Hissedilenler ortak ama sözlere dökmek ayrı bir başarı, tebrik ediyorum 🙂

  3. Bilemezler yalnızlığım
    kapılma telaşa
    Sustuğumu
    susadığımı
    bilemezler
    Korktuğumu
    dünyanın bekleme odasında
    ziyan olmaktan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.